თანა-სათნო-ყოფა-ჲ

1. Gk. κατ ᾽ εὐδοκίαν
    

   რამეთუ ამას არცა მამაჲ ზიარებულ არს არა რომლითა სახითა, არცა სული, თჳნიერ ხოლო თანასათნო-ყოფითა (დამასკ., გარდ., 62, ეფრ. ) // რამეთუ ამათ შინა არცა მამაჲ, არცა სული არა რომლითა სიტყჳთა ზიარებულ არიან, თჳნიერ თანასათნო-ყოფისა (დამასკ., გარდ., 62, არს.)

2. Gk. συγκατάθεσις ἡ
   გაზიარება, რწმუნება
    

   ხოლო სარწმუნოებაჲ არს გამოუწულილველი თანასათნო-ყოფაჲ (დამასკ., გარდ., 240, არს.)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.