თანაარსებობა, თანყოფნა
- ხოლო [გემონი] სხეულითად არიან, რომელნი ზიარებითა სულისა და სხეულთაჲსა ქმნულ იყვნენ და ამისთჳსცა სხეულებითად წოდებულ, ვითარ რაჲ საზრდელთათჳს და თანმეარსეობისა (ნემეს., პეტრ., 100, 4-7); – μετουσία – თანაარსება – მსწრაფლ თანმეარსეობად მათდა [ღმრთებრივთა ერთთა] იქმნების მზა (პრ., კავშ., პეტრ., 141, 86.4-6; D.§140); პირველნი არიან უმეტეს ერთისა აობითა საღმრთოჲთა, ხოლო საშუალნი – თანმეარსეობითა გონებისაჲთა (διὰ τὴν νοῦ μετουσίαν) (პრ., კავშ., პეტრ., 203, 121.23-24); ყოველი... სხეული მიდრეკადი არს სხჳსა მიერ, თჳთ თჳსდა მიდრეკად ვერ შემძლე, არამედ თანმეარსეობითა სულისაჲთა მიდრკების მისგან (პრ. კავშ. პეტრ., 20, 17.16-18); სადავეცა წარმოდგომილ იყოს თანმეარსეობაჲ გონებისაჲ, საჭირო არს, რაჲთა თან-მოაქუნდეს ძალი მეუწყეობისაჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 20, 18.17-18)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page