 |
 | |
თან-უქონო-ჲ
Gk. τὸ ἀμέθεκτον
დამოუკიდებელი რამ, რაც ან ვინც არ საჭიროებს ზიარებას
- ყოველი თანუქონოჲ მრჩობლთა წარმოაყენებს თანმექონეთა წესსა: ოდესმე თანმექონეთა, და კუალად სამარადისოდ შეწყობით თანმექონეთა (პრ., კავშ., პეტრ., 63, 41.14-16); თანუქონოსა სამარადისოდ თანმექონე უმსგავსიერეს, ვიდრე ოდესვე თანმექონესა (პრ., კავშ., პეტრ., 63, 41.14-16); სამად გაყვნა ყოველთა არსთა წყარონი: თანუქონოდ, რომელ არიან სირათმთავარნი და დასაბამნი, რამეთუ არა-რას მიიღებენ თჳსთა შემდგომთაგან... (პრ., განმარტ., პეტრ., 63, 128.21-25);
Synonym: უზიარებელი, არმზიარებელი, არმეზიარე, თანუზიაროჲ, უქონოჲ, თანუქონებელი, უმოქენოჲ
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |