Gk. ἀνάστασις ἡ, ἀνίστημι - და შემდგომად აღდგომისა ეგრეთვე პოვნილნი ასოცნი (თტე., მიქ. 5.3, გელ., K 1, 402r); ხოლო ჴორცთა მისთა არა იხილეს ხრწნილებაჲ, არამედ აღდგა მესამესა დღესა (მიქ., მრწ., ეფთ., 10, Jer. 151, 85v); დაეფლა და აღდგა მესამესა დღესა, რამეთუ ჴორცთა მისთა ხრწნილებაჲ არა იხილეს (მაქს., მრწ., ეფთ., 10, Q 34, 35r); და აღდგა მესამესა დღესა, და რამეთუ ჴორცთა მისთა არა იხილეს ხრწნილებაჲ (თტე., მრწ., თეოფ., 10, Jer. 23, 340v); ხოლო შემდგომად აღდგომისა უფლისა, რომელიცა განცხადებულად ჴორცთა მისთაჲ იყო აღდგომაჲ (ლეონ., ეპ., არს., 5; S 1463, 218v). ვინაჲთგან არა სხუაჲ ვინმე აღდგა, თჳნიერ ჯუარცუმული იგი და მომკუდარი (ლეონ., ეპ., არს., 5; S 1463, 218v); სახლი ისრაჱლისაჲ დაეცა, არღარა შესძინოს აღდგომაჲ (თტე., ამოს. 5.1-2, გელ., S 417, 107 v) – ადამიანის ხორციელი აღდგომა - ἀνάστασις η - უკუეთუ სიკუდილად განყოფასა სულისასა ჴორცთაგან განასაზღვრებენ, და აღდგომაჲ უეჭუელად კუალად სულისა და ჴორცთა შეერთებაჲ არს და მეორედ დადგომაჲ დაჴსნილისა და დაცემულისა ცხოველისაჲ (დამასკ., გარდ., 298, არს.); ხოლო აღდგომასა რაჲ ვიტყოდით, ჴორცთასა ვიტყჳთ აღდგომასა, რამეთუ აღდგომა არს მეორე დადგომაჲ დაცემულისაჲ (დამ. გარდ., 297, არს.); ხოლო ამათი მოკლვაჲ აღდგომაჲ არს სულისაჲ (აბ. თალ., გ. ათ., I, 39); - ρω ἐγείρω - არა აღდგომაჲ ხოლო ჯერ-არს ცოდვათაგან (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404,17II); რამეთუ აღდგენ მკუდარნი, ვითარცა მრწამს, და გამოვიდენ სამარეთაგან (მიქ., მრწ., ეფთ., 10, Jer. 151, 85v) //(მაქს., მრწ., ეფთ., 10, Q 34, 35v) // და აღემართნენ საფლავთაგან (თტე., მრწ., თეოფ., 10, ჟერ. 23, 341ვ); ხოლო იტყჳან ვინმე: „ვითარ აღდგენო მკუდარნი?“ ჵ, ურწმუნოებასა! (დამასკ., გარდ., 302, არს.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.