კაცობრივ-ი

1. Gk. ἀνθρώπινον τὸ
   ადამიანური
    

   ვინაჲცა ინებებდა, ვითარცა ღმერთსა – საღმრთონი და ინებებდა და ჰნებავნ, ვითარცა კაცსა – კაცობრივნი (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S 1463, 134v); იგივე ნებსით ინებებდა და იქმოდა კაცობრივსა, ვითარცა კაცი (თტე., მრწ. 9, თეოფ., Jer. 23, 340v); ხოლო კაცობრივსა უფლისასა, არა ჩუენებრ ლიტონად შეგუამებულსა, არამედ ღმრთეებრ ჯერ-ჩინებისა თქუმაჲ არა შესაძლებელ არს (მქს., პიროს., გელ., 28,35); არამედ სიმაღლესა მას საქმისასა თანა-შეტყუებითა კაცობრივისა უძლურებისაჲთა მყის ძრწოლითა და უღონოებითა შეპყრობილ იქმნის (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.II.2)

2. Gk. ὁ ἀνθρώπινος νοῦς
   კაცობრივ-ი (გონება-ჲ)
    

   თჳსაგანად თითოეულსა ზეცათასაცა და კაცობრივსაცა გონებასა განთჳსებულად ჰქონან პირველნი და საშუვალნი და დასასრულისანი წესნი (არეოპ., ზეც., ეფრ., 10.3);

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.