აღიარება

აღიარება, ცნობა, აღსარება, დეკლარირება

I. ცოდვის – ὁμολογέω – რაჲთა, უკუეთუ ცოდა, აღიაროს, და სინანულისა მიერ მიიღოს მიტევებაჲ (თტე., რიცხ. 10, გელ., A 1108, 42v)

II. სწავლების, მოძღვრების, მრწამსის, უფლის, ღმერთის – ἐπίσταμαι – რამეთუ აღვიარებ მას საუკუნოდ და ჟამიერად, დაუბადებელად და დაბადებულად (მაქს., მრწ., ეფთ., 8, Q 34, 34v); ამისთჳს აღვიარებთ უფალსა ჩუენსა იესუ ქრისტესა... საუკუნოდ მასვე და ჟამიერად (თტე., მრწ., თეოფ., 8, Jer. 23, 340v); – καθομολογέω – სხუაჲ აღვიარო და სხუასა ვისწავებდე (ნაზ., ჰომ., 34,12, ტბელ.); – ὁμολογέω – ერთსა აღვიარებ წმიდისა სამებისა ღმრთეებასა, ერთსა ბუნებასა, ერთსა არსებასა, ერთსა ძალსა, ერთსა ჴელმწიფებასა, ერთსა უფლებასა, ერთსა მეუფებასა (მიქ., მრწ., ეფთ., 5, Jer. 151, 83v); ამას ყოველსა თანა აღვიარებ ერთსა ნათლისღებასა წყლითა და სულითა, განმწმედელსა ბილწებათა სულისა და ჴორცთა (მიქ., მრწ., ეფთ., 11, Jer. 151, 85v); ერთსა ღმრთეებასა აღვიარებ წმიდისა სამებისასა (მაქს., მრწ., ეფთ., 5, Q 34, 33v) ; ამას ზედა აღვიარებ ერთსა ნათლისღებასა წყლისა მიერ და სულისა, განმწმედელსა ყოვლისავე ბრალისა, სულისა და ჴორცთა (მაქს. მრწ. 11, ეფთ., Q 34, 35v) // (თტე., მრწ., თეოფ., 11, Jer. 23, 341v); და ერთსა აღვიარებ წმიდისა სამებისა ღმრთეებასა (თტე., მრწ., თეოფ., 5, Jer. 23, 340r); ერთსა გ[უამოვ]ნებასა აღვიარებთ ქრისტესსა ორთა ბუნებათაგან შეერთებულსა განუყოფელად (აბ. თალ., გ. ათ., II, 96); რამეთუ უკუეთუ აღიაროო პირითა შენითა უფალი იესუ (თტე., II სჯ. 38, გელ., A 1108, 135v); რამეთუ გულითა ირწმუნების სიმართლედ, და პირითა აღიარების მაცხოვარებად (თტე., II სჯ. 38, გელ., A 1108, 135v); რომელმან გამოცხადებითა მამისაჲთა იგივე ერთი ძედ ღმრთისადცა აღიარა და ქრისტედცა (ლეონ., ეპ., არს., 5; S 1463, 218v); orTa ბუნებათაგან ქმნილად აღვიარებ უფალსა ჩუენსა უწინარეს შეერთებისა (ლეონ., ეპ., არს., 6; S 1463, 219r); ხოლო შემდგომად შეერთებისა – ერთსა ბუნებასა აღვიარებ (ლეონ., ეპ., არს., 6; S 1463, 219r); ხოლო უკუეთუ ერთბუნებაობისა მეტყუელნი ქრისტესთჳს, მარტივად იტყჳთ მას, უეჭუელად ანუ შიშულად ღმერთად აღიარებთ და საოცრად შეჰრაცხთ განკაცებასა, ანუ ლიტონად კაცად, ცნობავნებულისა ნესტორისებრ (სტით., სომხ. წვალ., არს. I,6); – πιστεύομαι – ვითარ იგი ღმერთი ყოვლისა მპყრობელად და მამად აღიარების (ლეონ., ეპ., არს. 2, S 1463, 217v); – φρονέω – ესრეთ მრწამს, ესრეთ აღვიარებ, ამას ზედა ნათელმიღებიეს და ამას ზედა მტკიცე ვარ (მიქ., მრწ., ეფთ., 18, Jer. 151, 87r); ღმრთად აღვიარებ თითოეულსა (მაქს., მრწ., ეფთ., 4, Q 34, 33v); ესრეთ მრწამს, ესრეთ აღვიარებ, ესრეთ ნათელღებულ ვარ, და ყოველთა მწვალებელთა და ყოველსა წვალებასა შევაჩუენებ (მაქს., მრწ., ეფთ., 18, Q 34, 36r); ესრეთ მრწამს და ესრეთ აღვიარებ და ამას ზედა ნათელ-მიღებიეს და ამას ზედა ვჰგიე (თტე., მრწ., თეოფ., 18, Jer. 23, 342r)