კავშირ-ნ-ი

1. Gk. ατοιχεῖον τό
   მატერიის შემადგენელი ელემენტები, სტიქიები: მიწა, წყალი, ცეცხლი და ჰაერი
    

   რამეთუ იყოს მოქენე თჳსთა კავშირთა, რომელთაგანცა შეიყენა (პრ., კავშ., პეტრ., 47; 33,22-23); [სულის ეტლი] ზოგჯერ სხუებრ იოცნების, და უფროჲს და უმცროჲს, სხუათა სხეულთა ნივთებრივთა კავშირთა ზედმიდებული და ოდესმე აღებული (პრ., კავშ., პეტრ; 210; 126.1-3); ორღანოთაცა დაუზესთავდების მიზეზი და კავშირთა და ერთბამად ყოველთა თანმიზეზად წოდებულთა (პრ., კავშ., პეტრ., 75; 49.11-12);

2. Gk. ατοιχείωσις θεολογική
   კავშირნი ღმრთისმეტყუელებითნი – ღვთისმეტყველების ელემენტები
    

   კავშირნი ღმრთისმეტყუელებითნი, თავნი ორას და ათ-ერთნი (პრ., კავშ., პეტრ., 1; 3. 3-4)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.