მდაბალი

1. Gk. χθαμαλός
   ქვენა, მიწიერი
    

   სული ღმრთისაჲ მდაბალთა და დაუდგრომელთა ზედა არა იქცევის (ნოს.,პასუხ. ექუს., გ. ათ., IV, 3);

2. Gk. ταπεινός
   თავმმდაბალი
    

   რომელი მაღალთა შინა მკჳდრობს და მდაბალთა ჰხედავს (თტე., ამოს., 9.6, გელ., S 417, 114r)

   Antonym: დიდ-მოქადულ-ი, ამპარტავანი
   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.