უძრავი
- განიყვანების ცხოვრებისაგან, არა წარმდინარისა ხოლო, არამედ მდგომარისაგანცა (სვიმ. მეტ., ბარბ. წამ., ანონ., H 1347, 137v); – στάσιμος – მდებარეთაგანნი რომელნიმე მდგომარე არიან უძრავად, ვითარ ქუეყანაჲ, ხოლო რომელნიმე იძრვიან, ვითარ სხეულნი ცისანი (დამასკ., დიალ., 40,3, არს.); განვლო დასასრული ეთერისა საზღვართა სიმრგულისაჲ და მდგომარესა მას და მტკიცესა უხილავსა ბუნებასა მიიწია (ნოს.,პასუხ. ექუს., გ. ათ., VIII, 18)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page