- ერთსა აღვიარებ წმიდისა სამებისა ღმრთეებასა, ერთსა ბუნებასა, ერთსა არსებასა, ერთსა ძალსა, ერთსა ჴელმწიფებასა, ერთსა უფლებასა, ერთსა მეუფებასა (მიქ., მრწ., 5, ეფთ., Jer. 151, 83v) //(მაქს., მრწ., 5, ეფთ., Q 34, 33v); მეუფება არს ყოვლისავე საზღვრისა და შემკობილებისა და ბრძანებისა და წესისა განმყოფელობაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 12.2); – βεσπότης ὁ – და მეუფებისა ყოველთაჲსა მქონებელმან სამონოჲ ხატი მიითუალა (ლეონ., ეპ. 4, არს., S 1463, 218r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page