მცოდნე, შემმეცნებელი
- რაჲთა თჳთ მხოლოჲ ოდენ გამოჩნდეს ფლობით მეცნიერ თავსა თჳსსა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.1); – γινώσκων – წმიდაჲ გონებაჲ მისი ბუნებითთაცა მოქმედებათა თჳსთა მოქმედებს მგონებელი და მეცნიერი, ვითარმედ ღმრთისა გონება არს და ვითარმედ თაყუანის-იცემების ყოვლისა აგებულისა მიერ (დამასკ., გარდ., 209, არს.); – εἰδώς – ცოდვათაცა ძალ-უც აღჴოცა მეცნიერსა გულთა მათთასა (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404,15II); ყოვლისავე მეცნიერი წინაჲსწარ განაგებს უმჯობესსა თითოეულისასა (დამასკ., გარდ., 34, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page