- ხოლო თუ იწარმოებდეს ოდენ და არ უკუნ-იქცეოდის მიზეზისადმი ამის წარმომაარსისა, არ-ვინაჲ იწადებს მიზეზსა თჳსსა; ყოველი უკუე მეწადე უკუნქცეულა საწადოჲსადმი თჳსისა (პრ., კავშ., პეტრ., 31; 26.4-5); – ὀρεγόμενα τά (τοῦ αγαθοῦ) – თანტომი ღმრთივთაჲ თჳთ მით მყოფობითა თჳსითა და თანლმობილი მათგან [წარმომაარსებელთაგან] აღთხზულ არს მებრ ბუნებით, და წადნოჲს მათდამი ზიარებასა, მეწადე კეთილობისაჲ, და მიემთხუევის თჳსისა მიზეზისა მიერ საწადსა (პრ., კავშ., პეტრ., 28; 24.21-24)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.