 |
 | |
მზიარებელ-ი
Gk. μετέχον τό
ვინც ან რაც ეზიარება
- იყოს სიმრავლე... მზიარებელ ერთისა..., არ ზიარებულ (μετεχόμενον) უკუე ერთისაგან (პრ., კავშ., პეტრ., 5; 6.25-26); ყოველი მზიარებელი ზიარებულსა უდარეს არს, და ყოველი თანზიარებული – უზიარებელსა (პრ., კავშ., პეტრ., 24; 21.17-18); ყოველი მზიარებელი ერთისაჲ ერთიცა არს და არა ერთი (პრ., კავშ., პეტრ., 2; 4.3); ზიარებაჲ ამსგავსებს ზიარებულსა მზიარებელისად და თან- მიუბუნებებს (პრ., კავშ., პეტრ., 182; 109.21-22); ჯერ არს, რაჲთა ყოველი მზიარებელი რაჲთავე ემსგავსებოდის ზიარებულსა, ხოლო რაჲთავე სხუაჲ იყოს და უმსგავსო (პრ., კავშ., პეტრ., 136; 83.9-10; D.§134); მზიარებელი რაჲვე-და ნაწილებითი მყოფი არს (პრ., კავშ., პეტრ., 136; 83.22; D.§135)
Antonym: ზიარებული
See also: უზიარებელ-ი
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |