მოძრაობა
- მიდრეკაჲ თანმიცვალებაჲ ვინაჲვე არს სხვსაგან სხჳსადმი (პრ., კავშ., პეტრ., 198; 118.20-21); ხოლო, თუ ვისგანცა იწარმოებს, მისდა მიმართცა უკუნ-იქცევის, დასაბამისადვე უკუ-ახებს და შეაერთებს დასასრულსა, და არს ერთ გაუწყუედელ მიდრეკაჲ, რომელიმე მგებისგან, ხოლო რომელიმე გებულისა მიმართ: ვინაჲ ყოველნივე მრგულივ იწარმოებენ (პრ., კავშ., პეტრ., 33; 26.25-28); ცხორებაჲ ... და მიდრეკაჲ [სხეულმა] მიიღო სულისა მიერ, ხოლო გებაჲ იგივეობასა და დაუჴსნელობასა ზედა – გონებისა მიერ (პრ., კავშ., პეტრ., 130; 80.17-18; D.§129); მოქმედებაჲ უკუჱ არს მიდრეკაჲ დრასტიკოჲ ძლიერი. დრასტიკოდ უკუჱ ითქუმის, რომელი თჳთ თჳს შორის მიდრკებოდეს (ნემეს., პეტრ., 96,27–97,1); ვითარ-რაჲ თეთრი და სხუაჲ ყოველივე, რომელიცა სულსა მიდრეკად შეუძლებდეს (ნემეს., პეტრ., 73, 4-6)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page