Gk. ἀνάρρησις ἡ, προφορικός ὁ წარმოთქმა
- ხოლო საკჳრველი რაჲ ამბორის ყოფაჲ სამღდელოდ იქმნეს და ღმრთივ წერილთაცა მოსაჴსენებელთა საიდუმლოჲ და ზეშთასოფლისა აღმოთქუმაჲ იქმნების (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.8);
აღმოთქუმაჲ (სიტყჳსაჲ) (ანტ. შორისმდებარეობითი სიტყუაჲ, სინონ. გარემოსილი სიტყუაჲ) - წარმოთქმული, გარეგანი სიტყვა - ὁ προφορικός λόγος – განიყოფების სიტყჳერობაჲ სულისაჲ მოგონებად სიტყჳსა და აღმოთქუმად სიტყჳსა (დამასკ., გარდ., 125, ეფრ.); აღმოთქუმული სიტყუაჲ ჴმოვნობითა და უბნობითა გამოაჩინებს მოქმედებასა თჳსსა (დამასკ., გარდ., 125, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page