აღმო-ჩენა

1. Gk. δείκνυμι
   ჩვენება, დასაბუთება, დამტკიცება
    

   პირველ საუკუნოჲსა აღმოიჩინა. არამედ-და საუკუნესა-შორისიცა აღმოიჩინოს (δέδεικται) (პრ., კავშ., პეტრ., 87; 55.11-15); ღმერთსა ეზიარებიან სულნი საშუვლობითა გონებისაჲთა, ვითარ აღმოიჩინა (ὡς δέδεικται) (პრ., კავშ., პეტრ., 183; 110.4-5); ვინაჲთგან აღმოვაჩინეთ არცა სხეულყოფად, არცა მორთულება, არცა შეზავება, არცა სხუა ვინაჲმე რომელობა, საცნაურ ამათგან, რომელ არსებაჲ არს უსეულოჲ სული და მყოფობაჲ, ყოველთა მიერ აღსაარებული (ნემეს., პეტრ., 50,22-24);

2. Gk. ἀποδείκνυμι
   გამოჩენა, ჩვენება, წარმოჩენა
    

   რაჲთა ჴორციცა ცხოველსმყოფელად აღმოაჩინოს (მქს., პიროს., გელ. 45, 40) (შდრ. რაჲთა გამოაჩინოს, (მქს., პიროს., ეფთ. 15, 19.2); - ἀποφαίνω - ეგე უკუე უსამართლოებაჲ ნაწერთაცა თქუენთა შინა არა სიტყჳთა, არამედ ჴელმწიფებითა მოძრავთა აღმოაჩინეთ (მქს., პიროს., გელ. 19, 3)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.