გაჩენა
- რამეთუ მისგან აღმოსცენდა ჴორციელად (თტე., რუთ. 1, გელ., A 1108, 200v); რამეთუ გუჱლისა მიერ აღმოეცენა ცოდვაჲ (თტე., რიცხ. 38, გელ., A 1108, 71r); რამეთუ იუდაჲსგან ჴორციელად აღმოცენებულმან ... ყოველნი ძენი სეითისნი [დაატყვევა] (თტე., რიცხ. 44, გელ., A 1108, 78v); - ἐπιφυόμενος - და ყოველი კეთილთათჳს აღმოცენებული ვინ? შურითა თავსა ზედა თჳსსა აღძრა და მასცა ზეშთა ექმნა (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 341 r); - ὑπερβλύζω - მიანიჭებს საღმრთოჲ სიბრძნე მიმავალთა მისსა უშურველთა და დაუკლებელთა სანოვაგეთა მომდინარეობასა მოცემათა და აღმოცენებითა (არეოპ., ეპ., ეფრ., 9.4); - φύω - ამისგან იშვა ობიდ, მამაჲ იესესი, რომელმან აღმოაცენა დავითი (თტე., რუთ. 2, გელ., A 1108, 203v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page