ა- აგ ად ავ აი აკ ამ ან აო აპ არ ას აქ აღ აჩ აწ ახ
აღ- აღბ აღგ აღდ აღზ აღთ აღი აღკ აღლ აღმ აღო აღპ აღრ აღს აღტ აღუ აღქ აღყ აღშ აღძ აღწ აღხ აღჴ

აღმო-წოდება

Gk. ἀνάκλησις ἡ
კვლავ მოწოდება, სულიერი აღდგინება
 
[ღმერთი] ყოველთა მიზეზ არს და დასაბამ და არსება და ცხორება, განვრდომილთა უკუე მისგან აღმოწოდება და აღდგომა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.3); [სოფონია] წინა-მოასწავებს აღმოწოდებასა ერისასა (თტე., წინასწ., სოფონია, მიზეზი, A 1108, 296r); - ἀνασώζω (ἀνασασθαι) - არამედ სიმრავლითა კაცთმოყუარებისაჲთა ჯერ-იჩინა ნებითა მამისა და სულისაჲთა აღმოწოდებად დაბადებულსა მას თჳსსა (თტე., მრწ., თეოფ., 7, Jer. 23, 340v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9