პა პე პი პკ პლ პო პრ პუ პყ პჳ
პაე პას პატ

პატიოსანი

Gk. πάνσεπτος
 
თაყუანის-ვსცემ და ამბორს-უყოფ პატიოსანსა ხატსა კაცობრივისა მის გუამისა ღმრთისა სიტყჳსასა (მიქ., მრწ., ეფთ., 14, Jer. 151, 86r); თაყუანის-ვსცემ და ამბორს-უყოფ პატიოსანსა ხატსა ქრისტესსა, რამეთუ სახჱ არს განჴორციელებისა მისისაჲ (მაქს., მრწ., ეფთ., 14, Q 34, 36r);τίμιος – თაყუანის-ვსცემ ძელსა პატიოსნისა ჯუარისასა (მაქს., მრწ., ეფთ., 15, Q 34, 36r) // (მიქ., მრწ., ეფთ., 15, Jer. 151, 86r) // (თტე., მრწ., თეოფ., 15, Jer. 23, 341v); პატივს-ვსცემ სამღდელოთა ჭურჭელთა, პატიოსანთა ადგილთა წმიდათა ტაძართა, წმიდათა და პატიოსანთა ღმრთივ სულიერთა წიგნთა (თტე., მრწ., თეოფ., 15, Jer. 23, 341v); ხოლო უკუეთუ პატიოსანთა მონაზონთა ანუ ღირსთა ერის-კაცთა თანა აღრაცხილ იყოს, პატიოსანსა სამღდელოსა ადგილსა მიაწვენს მას (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.II); პატიოსნითა სისხლითა, ვითარცა ტარიგისა წმიდისა და უბიწოჲსა იესუ ქრისტესითა (ლეონ., ეპ. 5, არს., S 1463, 219r);πανάγιος – არამედ პატიოსნითა სისხლითა მომსყიდელთა მაცხოვარებისათა (თტე., ისუ. 2, გელ., A 1108, 151r);σεμνός – მღდელთ-მთავარი წყლითა ჴელთა დაიბანს სხჳსავე თანა პატიოსნისა დასისა მღდელთაჲსა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.10)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9