პირისთვის დამახასიათებელი, პიროვნული
- გამოუთარგმანებდინ, თუ რასა გულისჴმაჰყოფს და ვითარ გულისჴმა-ჰყოფს ქრისტესთჳს ბუნებასა, ესე იგი არს – ჭეშმარიტი საქმე და არა ბუნებაჲ გუამოვნებითი, რომელ არს პირებითი, არცა ბუნებითი კერძოჲ (ანასტ. სინ., არს., I, 68-71); ვინაჲ არს სახელი ღმრთისაჲ, არსებითი არს ანუ პირებითი ანუ მოქმედებითი ანუ ადგილობითი და გარდამოღებითი? (ანასტ. სინ., არს., II, 78-79);
- პირებითი ერთობაჲ – προσωπική ἕνωσις ἡ – ერთობად პირებითად ითქუმის, რაჟამს სხუაჲ ვინმე სხჳსა პირსა იჩემებდეს და ნაცვალად მისსა ჰყოფდეს მის ძლით სიტყუასა (დამასკ., დიალ., 51,24, ეფრ.); – ἡ ἕνωσις τοῦ προσώπου – ვინაჲცა ამის პირებითისა ერთობისათჳს თითოეულისა ბუნებისა თჳთებასა გულისჴმა-ვჰყოფთ (ლეონ., ეპ. 5, არს., S 1463, 218v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page