ამაღლება

1. Gk. ἀνέρχομαι
   [იესუ ქრისტეს]
    

   ვითარ-იგი ამაღლდა თჳსითა მით ჴორცითა (მიქ., მრწ., ეფთ., 10, Jer. 151, 85v); სახითა, რომლითა ამაღლდა, მითვე ჴორცითა ჩუჱნებად მათდა, რომელთა უგუმირეს (თტე., მრწ., თეოფ., 10, Jer. 23, 340v); - συνάγω (συναγαγῶν) - ამაღლდა ზეცად ბუნებითა მით კაცობრივითა (მაქს., მრწ., ეფთ., 10, Q 34, 35რ); ხოლო ამაღლდა რაჲ, არა მიიღო, რომელი არა აქუნდა, არამედ აჩუჱნა, რომელი აქუნდა (თტე., ისუ. 2, გელ., A 1108, 151v);

2. Gk. ἐπ(ἐξ)αιρἐω
   ამაღლება, აღმატება რაიმეზე
    

   და ვითარ ეგოდენსა სათნოებასა აღამაღლა თავი თჳსი (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384,,341v); - ὑψόω - ამას დღესა ვიწყებ ამაღლებად შენდა წინაშე ძეთა ისრაჱლისათა (თტე., ისუ. 2, გელ., A 1108, 151r)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.