- აწ უკუე პირველმყოფად ვიდრემე, უჟამოდ და სამარადისოდ ვიტყჳთ საღმრთოსა სიტყჳსა ღმრთისა გუამსა (დამასკ., გარდ., 164, არს.); – προυπάρχων – განმხილველნი უკუე პირველმყოფსა მიზეზსა რაჲსამიმართთასა, რომელიცა პირველშემტკიცებულად ვპოოთ...მას უმოხუცებულესად ვიტყჳთ მიზეზითა (ამონ., ტარიჭ., 39,19); – ნეოპლატ. – τό πρώτως ὸν – პირველი მყოფი (= ნამდვილ-მყოფი) – ამათგან საცნაურ, რომელ პირველმყოფი ერთ არს მხოლოდ და არა ორ, ანუ-თუ უმრავლეს (პრ., კავშ., პეტრ., 22, 20.12-18); ყოველნი რაოდენვე მყოფნი საზღვრისა და უსაზღვროობისგან არიან პირველმყოფისა მიერ (პრ., კავშ., პეტრ., 102; 63.19-20); – προόντες – არაყოველთადმი სასწოროდ მიზეზნი, ვითარ პირველმყოფთაჲსა (პრ., კავშ., პეტრ.,116; 71.20)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page