Gk. πρώτως καὶ ἀρχικώς ὄν τό - ყოველი პირველი და დასაბამებრივ მყოფი თითოეულსა შორის წესსა არს ერთი და არცა ორ და არცა უმრავლეს ორობისა (პრ., კავშ., პეტრ., 22; 19.29-30);
- მყოფ-ი (პირველი) – πρώτως ὄν τό – პროკლეს არსის სტრუქტურაში პირველი მყოფი პირველი გონებაა, იოანე პეტრიწის ღვთისმეტყველების მიხედვით – გონების სირათმთავარი (ანუ გუართმთავარი) „ნამდჳლმყოფია“ – პირველისა მყოფისაგან შემდგომნი ყოველნი მყოფობასა მიიღებენ (პრ., კავშ., პეტრ., 160; 96.22); პირველი მყოფი უზენაეს ყოვლობისა არს, ვინაჲთგან განსაზიდსა შორის უმრავლესთა წარმოუდგების მყოფი, რამეთუ ნაწილთა, ვითარ არიან ნაწილ, მისცემს მყოფობასა (პრ., კავშ., პეტრ., 73; 48.3-6);
- მყოფ-ი (უპირატესი) – ὄν τό πρότιστον τό – საუწყო, ვითარმედ უპირატესმანცა მყოფმან თან-მისცეს ყოველთა ერთბამად საზღვრისა და უსაზღროობისგან (პრ., კავშ., პეტრ., 102; 63.27-28)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page