- ხოლო ზეცის სავანეობისა – ნათლისსახეობითა [მომასწავებელად შემირაცხიან მე], სადა-იგი არს ნათელი და ყოვლად საცნაური გამობრწყინვებაჲ ანუ მცნობელობითი განბრწყინვებაჲ (არეოპ., ზეც., ეფრ., 15.4); – φωτοειδήϺς – ხოლო ქვათა იგი ფერ-მრავალი თჳთებაჲ გამომაჩინებელ საგონებელ არს ანუ ვითარცა სპეტაკობითა ნათლის სახეობასა, ანუ ვითარცა მეწამულობითა ცეცხლის ფერობასა, ანუ ვითარცა სიყჳთლითა ოქროჲს ფერობასა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 15.7)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page