აღსრულება

1. Gk. ἀποπληρόω (ἀποπληρούμενος)
   სრულყოფა, დასრულება, განხორციელება, მოხდენა, შესრულება
    

   მაშინ ხილული ესე მისი ღმრთის გამოცხადებაჲ ყოვლად უბიწოჲთა ხედვითა აღესრულოს ჩუენ ზედა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.4); - ἐκτελέω (ἐκτελουμέος) - ხოლო ცხად არს, ვითარმედ ესე-ვითარი იგი მამობაჲ და ძეობაჲ სულიერად აღესრულების, ესე იგი არს, უჴორცოდ, უნივთოდ, საცნაურად (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.8); - πληρόω - დავითის მიმართ ქმნილი აღთქუმაჲ აღასრულა (თტე., ამოს., 9.11-12, გელ., S 417, 115r); აცადე აწ, რამეთუ ესრეთ შუენის ჩუენდა აღსრულებად ყოველი სიმართლე (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 134v);

2. Gk. ἀποτελέω
   შექმნა, შედგენა
    

   საკუთრად ერთ-გუამ არს... რომელი... ერთსა აღასრულებდეს შეზავებულსა გუამოვნებასა (დამასკ., დიალ., 30,2, ეფრ.); - συμλήρωσις - წინააღმდგომნი ესე ბუნებანი, ცეცხლსა ვიტყჳ და წყალსა, ჰაერსა და ქუეყანასა, ერთისა სოფლისა აღსრულებად ურთიერთას შემოკრბეს (დამასკ., გარდ., 38, ეფრ.)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.