Gk. κεκοιμημένος (κοιμάω) მკვდარი, გარდაცვლილი; შესრულებელი
- ვინაჲცა არა წმიდებით აღსრულებულთათჳს არა ილოცავს (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.7); - πληρόω (πεπληρῶσθαι) - რამეთუ აღსრულებულ არს, იტყჳს უფალი, ჟამი სჯულისაჲ (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., შ 404,7I); - τελείωσις ἡ - და უბრძანებს ყოველთა თხოვად ქრისტეს მიერსა ნეტარსა აღსრულებასა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.II); - τετελειωμνένος ὁ - ხედვიდენ რაჲ სიწმიდით აღსრულებულსა მას მსახურთა მიერითა ქადაგებითა, ვითარცა ზიარსქმნულად შერაცხილსა და ქადაგებულსა საუკუნითგანთა წმიდათა თანა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.3); მის მიერ წესისაებრ სამღდელოჲსა გამოთხოვითა უეჭუელად მიემადლების საღმრთოჲ ცხორებაჲ აღსრულებულთა მათ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.7)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page