წადიერებითი, ნებელობითი, ნებსითი
- ნებაჲ ოდესმე ნებებასა მოასწავებს, ესე იგი არს, ძალსა მნებებელობისასა და ეწოდების მას ნებაჲ ბუნებითი, ხოლო ოდესმე – ნებებითსა და ეწოდების მას ნებაჲ მეცნიერებითი (დამასკ., გარდ., 131, ეფრ.); – θελητός – და ვითარ ყოველივე სწორებაჲ, საცნაური და მცნობელი, სიტყჳერი და გრძნობითი, არსებითი და ბუნებითი და ნებებითი (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 9.10); – θελητικόν τό – ნებებითი უკუე არს ბუნებითი ნებებაჲ, ვითარ-იგი ნებებაჲ აქუს საღმრთოსაცა ბუნებასა და კაცობრივსაცა (დამასკ., გარდ., 181, ეფრ.); ყოველსა გუამსა კაცთასა აქუს ... ნებებითი [ძალი] (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 129v); – ὀρεκτικόν τό – ხოლო ეწოდების ზოგადად პირუტყუებრსა მას ნაწილსა სულისასა ვნებითად და ნებებითად (დამასკ., გარდ., 116, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page