 |
 | |
გან-ყოფა
Gk. ἀφορίζω
ლოგიკ.
ლოგიკ.
გაყოფა, განსხვავება
- რაოდენნი-იგი თანა-შეთხზვითა შემთხუევითთა საქმეთაჲთა განჰყოფენ თჳსებასა თჳსისა გუამოვნებისასა (დამასკ., დიალ., 23,5, ეფრ.); – μερίζω – განუკუეთელად სახელ-ედების მას, რომელი არა განიკუეთებოდის და არცა განიყოფებოდის (დამასკ., დიალ., 3,1, არს.); – διαιρέω – კუალად სიტყჳერი და უსიტყუელი განჰყოფენ ცხოველთა (დამასკ., დიალ., 2,25, ეფრ.); რამეთუ განიყოფებიან განუყოფელად და შეიერთებიან შეურწყმელად (მიქ., მრწ., ეფთ., 1; Jer. 151, 82r); – ἀποδιαστέλλω – ღმრთივშუენიერად ზომით განუყოს უზომოებაჲ თჳსი, რაოდენ დასატევნელ არს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.1); – διαφέρω – არამედ ესენიცა, რაოდენნი სულსა სხეულად აღმოჲტყჳიან, არსებისათჳს მისისა განიყოფვიან (ნემეს. პეტრ., 23.26 – 24.1); უკუეთუ თავთაცა თჳსთა და ურთიერთას განვეყოფვით ნებებითა (მქს., პიროს., გელ. 20,8); არღარა ლოტონთა ლექსთათჳს განიყოფვოდინ ურთიერთას (მქს., პიროს., გელ. 21,36); ესენი ჰყოფენ განყოფასა სახისასა სხჳსა სახისაგან (დამასკ., დიალ., 2,26, არს.); – χωρίζω – კაციცა არსება არს სულიერი და გრძნობადი, რამეთუ ესე არს საზღვარი ცხოველისა; ხოლო „სიტყჳერი“, რათა განეყოს უტყუთა; და „მოკუდავი“ რათა უკუდავთა სიტყჳერთა განეყოს (ნემეს. პეტრ., 17.20-23); – τέμνω (τεμνόντων) – სამების დოგმატი – არა ბუნებათა უკუე განჰყოფენ, არამედ გამოსახვენ ერთისა მის და შეურევნელისა ბუნებისა თჳთებათა (ნაზ., ჰომ. 39, XII ეფთ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |