შემმეცნებელი, განმსჯელი
- საშუალ არს გამგონისა (νοοῦντος) და გაგონებულისა თჳთ იგი მისი [გონების] მყოფობაჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 169; 101.16-17); – νοῶν – თანშეეხების სიტყჳერებისა მიერ უსხეულოთა და გონიერთა ბუნებათა, ვითარცა მსიტყუველი და გამგონე და განმსჯელი (ნემეს., პეტრ., 7.5-7); არს ვინაჲ გონებასაცა შორის საგონოჲ და კუალად საგონოსა შორის გონებაჲ, არამედ საგონო თჳთ იგი და გამგონეცა (τῷ νοοῦντι)..., რამეთუ სხუჲ არს მარტივად საგონო და სხუაჲ – განმგონესა შორის (ἐν τῷ νοοῦντι) გასაგონოჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 167; 100,32-35)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page