მართვა, მოწყობა
- ვითარცა განგებაჲ სოფლისა, საქმე არს ღმრთისაჲ (აბ. თალ., გ. ათ., I, 31); – οἰκονομέω – რომელმან ხილულითა მით ჴორცითა ჩუენი ცხორებაჲ განაგო (მიქ., მრწ., ეფთ., 14; Jer. 151, 86r)//(თტე., მრწ. თეოფ., 14; Jer. 23, 341v); რამეთუ სახე იყო ჭეშმარიტისა იესოჲსი… განაგებდა რაჲ მაცხოვარებასა ჩუენსა (თტე., რიცხ. 25, გელ., A 1108, 57r) ეგრეთვე სიტყუამან ღმერთმან კაცობრივისა ბუნებისა შემოსითა და ენისა მისისა ჴუმევითა განაგო მაცხოვარებაჲ ჩუენი (თტე., რიცხ. 25, გელ., A 1108, 57r); – προνοέω – ყოველი ღმრთებრივი გონებაჲ გაიგონებს უკუე ვითარ გონებაჲ, ხოლო განაგებს შემდგომთა – ვითარ განღმრთობილი (პრ., კავშ., პეტრ., 135; 82.21-22; D.§134); [განგებანი ღმრთებრივთანი] ვითარ მისვე და ერთისა აღმკულისანი, განაგებენ უდარესთა თჳსისა აღნათხზისათა, მბაძავნი ესეცა ზესთ-განყენებულსა მოქმედებითსა ძალსა ღმრთებრივთასა (პრ., კავშ., პეტრ., 142; 86.29-31; D.§141); ვითარცა არიან ზიარებით ღმერთ, და კეთილობა არიან, და ყოველთა განაგებენ, და ყოველთა გონებათა პირველისა მიერ კეთილისა აღავსებენ (პრ., კავშ., პეტრ., 120; 73.29-31); უკუეთუ არს მისაგებელი, არს მსაჯულიცა და დაშჯილი, არს განგებაჲ და განმგებელი. აწ უკუე მივეყრდნეთ განგებასა, რომელი-იგი ყოველთა მიერ აღსაარებულ არს (დამასკ., დიალ. 52,13, ეფრ.); – უკუეთუ განგებაჲ არსთაჲ არა ხოლო მამისა და სულისაჲ, არამედ ძისაჲცა არს შემდგომად ჴორცთშესხმისაცა... (დამასკ., გარდ., 192, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page