შერწყმა
- ერთობაჲ... იქმნის... ანუ განზავებით, ვითარ-იგი არს ნოტიათა შინა ღჳნოსა ნუუკუე და წყალსა ანუ რჳნოსა და თაფლსა (დამასკ., დიალ., 51,21, ეფრ.); – κρᾶσις ἡ განზავებაჲ არს შეუღლვაჲ გულთაჲ ურთიერთას, რომელთა აღჰრინიან მათ შორის მყოფნი იგი რომელობანი. და კუალად განზავებაჲ არს არსებათა შემოყუსებაჲ და მათისა მის რომელობისა ყოვლად განქარვებაჲ (დამასკ., დიალექტ., ეფრ. 51,23); – διάκρασις ἡ – ამითვე სახითა და ყოველსა ქუჱყანასა-ზედა ჯერ არს გაგონებად, რომელ არა არს ესე თანშეცვალება, არამედ განზავება შერეულთა (ნემეს. პეტრ., 67.11-13)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page