- რამეთუ შემდგომად ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუჱნისა განკაცებისა (თტე., მიქ. 5.13-15, გელ. K 1, 404v); პირველ თჳსისა განკაცებისაცა უჩუჱნებს წარმარ[თ]თა საღმრთოსა წინაგანმგებელობასა თჳსსა (თტე., წინასწ., იონა, „მიზეზი“, გელ.; A 1108, 289r) რამეთუ უკუეთუმცა უწინარეს განკაცებისა არცა ერთი მოურნეობაჲ ეჩუჱნა წარმართთაჲ (თტე., წინასწ., იონა, „მიზეზი“, გელ.; A 1108, 289r); რამეთუ ერთი და მარტივი და საიდუმლოჲ იესუჲსი ღმერთ-მთავრობითისა სიტყჳსა ჩუენდა მომართ განკაცებაჲ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.12) ღმრთეებით დაფარულსა ყოვლითურთსა მას შინა და შეურევნელსა ჩუენებრ განკაცებასა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.13); ორთა ბუნებათაგან არს უწინარეს განკაცებისა მხოლოდშობილი ძე ღმრთისაჲ (ლეონ., ეპ. 6, არს.; S 1463, 219r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page