- მხოლოდშობილი ღმრთისაჲ სიტყუაჲ განკაცებული ქუეყანასა ზედა გამოჩნდა და კაცთა თანა აღიზარდა (თტე., მიქ. 4.6-7, გელ., K 1, 400r); – რამეთუ პირველი იგი ღმერთსა, განკაცებულსა და შობილსა ქადაგებს, ხოლო მეორე – ნათელღებულსა და სოფლისა განმანათლებელსა (სტით., სომხ. წვალ., არს. II,10); – σεσαρκωμένος – და გამოვიდა ღმერთი განკაცებული და იშვა გამოუთქუმელად და უმწიკულოდ (თტე., მრწ., თეოფ., 7; Jer. 23, 340v); – σαρκωθείς – და მრწამს იგი ჭეშმარიტად ჴორცად და სისხლად ჩუენთჳს განკაცებულისა მის ღმრთისა სიტყჳსა (მიქ., მრწ., ეფთ., 12; Jer. 151, 86r) // (თტე., მრწ., თეოფ., 12; Jer. 23, 341v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.