Gk. ἀνακινέω (ἀνακινεῖσθαι) - რამეთუ რაჟამს გონებაჲ გრძნობადთა მიერ აღძრვად მოსწრაფე იყოს ხედვითთა მიმართ გულისჴმის-ყოფათა... (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.11); და ყოველი კეთილთათჳს აღმოცენებული შურითა თავსა ზედა თჳსსა აღძრა და მასცა ზეშთა ექმნა (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 341r); და მისსა ძიებად აღეძრა ყოველი გულისსიტყუაჲ (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 343v); - κινέω - ხოლო მართებითი სლვაჲ სულისაჲ არს, რაჟამს არა თავსა შინა თჳსსა შემოვიდოდის და ერთობითად საცნაურებად აღიძრვოდის (რამეთუ ესე, ვითარცა პირველ ვთქუ, მოგრგულებითი ძრვაჲ არს) (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.9)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page