გაყოფა, დაშლა
- ხოლო არღარა დაიცვიდეს შემდგომად განკუეთისა კუალად პირველსავე მას სახესა (დამასკ., დიალ., 3,4, ეფრ.); განწვალებაჲ არს პირველი განკუეთაჲ საქმისაჲ (დამასკ., დიალ., 14,1, არს.); – თჳს უკუე ჴორცთა არს განკუეთაჲ და წარდინებაჲ და შეცვალებაჲ რომელობათა მიმართ (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 131v); – διατομή ἡ – სამნი გუამნი წმიდისა სამებისანი შეურევნელად შეიერთებიან და განუწვალებელად განიყოფებიან და რიცხჳ განყოფასა, ანუ განწვალებასა, ანუ უცხო-ყოფასა და განკუეთასა მათ შორის არა მოქმედებს (დამასკ., გარდ., 159, არს., ეფრ.); – καθαίρεσιϷς ἡ – და ღირს მიმთუალველად დაშჯასა განკუჱთისასა (ლეონ., ეპ. 6, არს.; S 1463, 219r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.