სივრცე, განფენილობა, განზომილება
- რომელიმე წარმოითხია და დანეფინა განსაზიდსა თანა ჟამებრივსა (პრ., კავშ., პეტრ., 55, 37.18-19) – ადგილი და განსაზიდი (ჰენდ.) – διάστασις– [ღმრთებრივნი ერთნი] არ-ვინაჲ მოქენე არიან ადგილთა და განსაზიდთაჲსა (διαστάσεων) თანმიუქუსველისა ყოველთადმი ზესთმქონებლობისათჳს და უზიარებელისა ყოველგან წარმოდგომისათჳს (პრ., კავშ., პეტრ., 141; 86.7-10; D.§140); – παρουσία – [დასაბამთა შორის უმეტეს ყოვლებრივი] იწყებს პირველ მათსა მოქმედებად შემდგომთა მიმართ და განსაზიდსა მათსა თანაწარმოდგომილ არს (პრ., კავშ., პეტრ., 70; 45.25-26); – έν τὸ ἄπειρῷ χρόνω – მანძილი – განსაზიდსა შორის უსაზღვროჲსა ჟამისასა დასცხრეს (პრ., კავშ., პეტრ., 85; 54,1); – ἐν τῷ κινεῖσθαι – [სული] განსაზიდსა შორის მიდრეკისასა ყოველსა გაიგონებს (პრ., კავშ., პეტრ., 170; 102,18)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page