არსებითი, განუშორებელი თვისება
- რაჟამს მოიგოს განუჭრელი თჳსებაჲ სხჳსა მიმართ, მაშინ ითქუმის რაჲსამემიმართად (დამასკ., დიალ., 37,2, არს.); თანა-მოისპობვის არა გუამი მისი, არამედ განუჭრელი თჳსებაჲ (დამასკ., დიალ., 37,8, არს.); მონებისა და მეუფებისა სახელნი არა ბუნებისა არიან საცნაურება, ვითარ-იგი მამობისა და ძეობისანი, არამედ რაჲსამემიმართობათა, ხოლო ესენი არა ბუნებისა, არამედ განუჭრელისა თჳსებისა არიან წარმომაჩინებელ (დამასკ., გარდ., 212, არს.);
- განუჭრელი (შეერთებაჲ) – ἀδιάσπαστος ἕνωσις ἡ – იგივეობისათჳს გუამოვნებისა და განუჭრელისა შეერთებისა განმდიდრდა სული უფლისაჲ მეცნიერებითაცა ყოფადთაჲთა (დამასკ., გარდ., 212, არს.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page