- ეგრეთვე რომელი მღდელთ-მთავარსა იტყოდის, განღმრთობილსა და საღმრთოსა კაცსა მოასწავებს, ჴელოვანსა ყოვლისავე სამღდელოჲსა მეცნიერებისასა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 1.3); – ἐκθεούμενος – რომელ არს განღმრთობილთა გონებათა შეერთებაჲ ნათელსა მას ზეშთაღმერთთაჲსა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.5); ყოველი განღმრთობილი ერთისა მიმართ ღმრთებრისა აღიცისკრებს (პრ., კავშ., პეტრ., 136; 83.10-11); ღმრთებრივსა რიცხუსა შორის პირველი მიზეზი სრულებისაჲ არ მხოლოდ განღმრთობილთა არს მიზეზ სრულებისა, არამედ თჳთ ღმრთებრივთაცა (პრ., კავშ., პეტრ., 153; 92.30-33); უმჯობეს [არს] ყოველთა გონებათა განღმრთობილი გონებაჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 160; 96.20); – θεῖος ὁ – ყოველსა განღმრთობილსა მყოფობაჲ აქუს კეთილობითი, ხოლო ძალი – ერთებრი (პრ., კავშ., პეტრ., 121; 74.2); – θείον τὸ – ყოველსა განღმრთობილსა მყოფობაჲ უკუე აქუს კეთილობითი, ხოლო ძალი – ერთებრი, და ცნობაჲ დაფარული და მიუხებელი ერთბამად ყოველთა შემდგომთაგან (პრ., კავშ., პეტრ., 121; 74.2-4); – θεός ὁ – ღმერთი – θεός ὁ – θεός ὁ – განღმრთობილნი ყოველნი კეთილობა არიან (პრ., კავშ., პეტრ., 120;73.21); –73.21); ყოველი ღმრთებრივი გონებაჲ გაიგონებს უკუე ვითარ გონებაჲ, ხოლო განაგებს შემდგომთა – ვითარ განღმრთობილი [ὡς θεός – როგორც ღმრთი] (პრ., კავშ., პეტრ., 135; 8.21-22; D.§134); ყოველი განღმრთობილი (πᾶς θεός ~Ϙ– ყოველი ღმერთი), რომელიცა იყოს უფროჲს ყოვლებრივ და უმახლობელეს პირველისა დაწესებულ, უმეტეს ყოვლებრივისა ტომისა მიერ მყოფთაჲსა იზიარებვის, ხოლო ნაწილებითი და შორიელი – ნაწილებითისა მიერ და შორიელისა (პრ., კავშ., პეტრ., 137; 83.29-31–84,1; D.§136)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page