- განყოფილებანი ითქუმიან არსებითნი და ბუნებითნი, რამეთუ ესენი ჰყოფენ, რაჲთა ჰმატდეს სახე სხუასა სახესა და ბუნებაჲ და არსებაჲ სხუასა ბუნებასა და არსებასა (დამასკ., დიალ., 2,26, ეფრ.); განყოფილებაჲ წინააღმდგომობასა შემოიყვანებს (დამასკ., გარდ., 42, ეფრ.); ნათესავთაჲ ვიდრემე სახეთამიმართი შესმენაჲ და განყოფილებათაჲ სახეთავემიმართი და სახეთაჲ განუკუეთელთამიმართი უდიდესისაგან ითქუმის (დამასკ., დიალ., 8,7, არს.); სახენი უკუე სადაობითისა შესმენისანი არიან განყოფილებისაებრ ადგილთაჲსა (დამასკ., დიალ., 41,1, არს.); – ყოველი განყოფილებაჲ ნათესავისაგან სახეთა მიმართ ქმნილი ვიდრე ორთა ანუ სამთამდე, ხოლო იშჳთ ოთხთამდეცა გამჩნდების (დამასკ., დიალ., 2,21, არს.); წინააღმდგომ განყოფილად ითქუმიან მისვე განყოფილებისაგან შთამომავალნი (დამასკ., დიალ., 47,3, არს.); ყოველთა აგებულებათა ზედა განყოფილებაჲ გუამთაჲ საქმით იხილვების (დამასკ., გარდ., 56, ეფრ.); ხოლო გუამითა განყოფილნი ორგუამოვნებად ითქუმიან, ვინაჲცა განყოფილებაჲ არს მიზეზ რიცხჳსა (დამასკ., გარდ., 233, არს.);
- განყოფილებაჲ (განყოფითი) – διαιρετικὴ διαφορά ἡ – ცხოველისა განყოფილებანი შეკრებითნი უკუე არიან: სულიერი და გრძნობადი, ხოლო განყოფითნი: სიტყჳერი და პირუტყჳ (დამასკ., დიალ., 23,6, ეფრ.); διάκρϊσις ἡ – რამეთუ მრავალი რაჲ არს, რომელსა უხარის სხუებრობაჲ და განყოფილობაჲ და არაოდეს ინებებს ნეფსით მყუდროებასა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 11.3). ὑποδιαίρεσις ἡ – ხოლო განყოფილებაჲ არს ერთისა მის კერძისაჲ ორ ნაკუეთად განკუეთაჲ (დამასკ., დიალ., 14,2, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.