გან-შორება-ჲ

1. განშორება, ჩამოშორება, უარყოფა
    

   ვითარ შეჰრქუა მათ უცხოთა ღმერთთა მსახურებისაგან განშორებაჲ (თტე., ისუ. 19, გელ., A 1108, 171v);

2. Gk. ἀποχωρίζω
   დოგმატ. გამოყოფა
    

   ხოლო რაჲ არს, ვითარმედ „განმწვალებელი იესუჲსი“, გარნა თუ კაცობრივისა ბუნებისა განშორებაჲ მისგან (ლეონ., ეპ. 5, არს.; S 1463, 218v)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.