სულიერი ვნება
- სანატრელი იგი და ღირსი ქებისაჲ ევლტოდა ყოვლითკერძო მომავალთა ნივთთა ამპარტავნებისათა, რამეთუ უწყოდა, ვითარმედ: მრავალთა დასაბამ და ძირ ბოროტისა ცხორებისა, ამპარტავნებაჲ იქმნა (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 342r); - ὑπερηφανία ἡ - ამპარტავანებაჲ არს დაწუნებაჲ ღმრთისაჲ (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404, 58II); აწ უკუე ვინაცა იხილოს ამპარტავანებისა ვნებაჲ აღმაშფოთებელად მისსა (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S404,106II); ესენი ამპარტავანებისაგან თქუნა მცოდველად, ვითარცა ნეფსით შეურაცხისმყოფელნი შჯულისანი (თტე., რიცხ. 29, გელ., A 1108, 61r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page