დაყოფილი, დანაწევრებული
- თუ არა სწორ იყვნენ, სხუა ვინაჲვე და უსწორო, ანუ ყოვლითურთ განჭრილ ურთიერთისგან, ანუ შეერთებულცა და განჭრილცა (პრ., კავშ., პეტრ., 28; 24.5-7); – κατατέμνω – (ჰენდ. განწვალებული და განჭრილი) დაიტყჳან [მანიქეველნი] მას [ე.ი. სულსა] უკუდავად და უხრწნე და ვითარმედ ერთი უკუჱ არსო სული ყოველთაჲ განწვალებული და განჭრილი თჳთეულთა სხეულთად (ნემეს. პეტრ., 45. 2-4); – διακεκριμένος – [ყოველი წარმოარსებული] თუ ყოლითურთ წამოიარსოს, არა ვინაჲ ჰქონდის იგივეობაჲ და გებაჲ შორის წარმომაარსებელსა, არამედ იყოს ყოვლითურთ განჭრილ მისგან (პრ.,კავშ.,პეტრ., 30; 25.19-21); – διεσπασμένος –იყოს უკუე თჳთებასა შორის თჳსსა განჭრილ და კიდის-კიდე (პრ.,კავშ.,პეტრ., 98; 61.2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page