ბაძვა

1. Gk. μιμέoμαι
   ნეოპლატ.
   ბაძვა, ერთთან ზიარების (უკუქცევის) გზა, საშუალება
    

   ყოველი წარმომაარსებელი ჰბაძავს მას ერთსა და ყოველთა წარმოყენებისა მიზეზსა (პრ., კავშ., პეტრ., I, 26; 23.8-9); ჰბაძავს თუ ერთსა, იგი უკუე მიუდრეკელად წარმოაარსებს შემდგომთა თჳსთა (პრ., კავშ., პეტრ., 26; 23.1-2); სრულებაჲ ნაწილ ვიდრემე კეთილისაჲ არს, და სრული, ვითარ იგი არს სრული, ჰბაძავს კეთილობასა (პრ., კავშ., პეტრ., 25; 22.10-11); ყოველი მწუერვალი ღმრთებრივთა აღმკულებათაჲ თჳსთ ზესთმდებარეთა დასაბამთავე ებაძვების (პრ., კავშ., პეტრ., 148; 89.28-29; D. § 147); - ქმნადობითა ეზიაროს უდარესთა, ხოლო სამარადისოობითა ებაძვებოდის საუკუნითსა ბუნებასა (პრ., კავშ., პეტრ., 37.11-12); რომელსა და გონებაჲცა ჰბაძავს, ერთსახედ განაგებს გონიერთა (პრ., კავშ., პეტრ., 135; 82.27); - ὁμοιόω - ყოველი ღმრთებრივთა მოქცევთა დასასრული თჳსთა დასაბამთა ებაძვის (პრ., კავშ., პეტრ., 147; 89.17-18; D. §146)

2. Gk. ἔοικα
    

   ყოველი უკუნქცევადი ჰბაძავს აღდნობადსა (ἀναλύοντι) მისდადვე, რომლისაგანცა განყოფილ არს არსებით (პრ., კავშ., პეტრ., I; 35; 28.11); - προσέοικα - უარსებო თუ [არს] ცხოვლობა... თჳნიერ ცნობისა ებაძვოს ნივთთა-შორისთა ცხოველთა, რომელნი ვერ უძლებენ აღუწყებად თჳსთა (პრ.,კავშ., პეტრ., I, 197; 118.8)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.