შემთხვევა, ხვედრი, წილხვედრი
- ქმნულთაგანთა ყოველთა ანუ ღმერთსა იტყჳან მიზეზად, ანუ საჭიროობასა ანუ დამთხუევასა, ანუ ბუნებასა ანუ ბედსა, ანუ თავით-თჳსითობასა (დამასკ., გარდ., 136, არს.); ქმნადთა ყოველთავე ანუ ღმერთსა იტყჳან მიზეზად, ანუ იძულებასა, ანუ სუესა, ანუ ბუენებასა, ანუ ბედსა, ანუ ავტომატობასა, რომელ არს თჳთდახუჱდრებით ყოველთავე ყოფაჲ (ნემეს., პეტრ., 151, 16-18); - ἀποκλήρωσις ἡ - თქუენდა მოცემულ არიან ცნობად საიდუმლონი აწ სადმე ნუუკუე ბედისაებრ და სჳსა (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404,32II); - συντυχία ἡ - ნეშტნი იგი აგებულებანი... არათუ ბედით რაჲმე და თავით თჳსით და უწესოდ წარმოიჩინნეს, არამედ ვითარცა-იგი საჭიროჲ წესი ბუნებისაჲ ეძიებდა (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ. II, 8)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page