- გარმოქცევაჲ არს მისივე მისსავემიმართი კუალადგებაჲ (ამონ., ტარიჭ. 159, 29); ხოლო შემდგომი გარემოქცევაჲ ჴმობს წინაუკმოსა (დამასკ., გარდ., 279, არს.); – უკუეთუ მიეცეს ნებათა თანშემომყვანებელობა მნებებელთაჲ, უეჭუელად მნებებელთაცა თანშემოყვანებულ იქმნენ ნებანი, მართლისაებრ გარმოქცევისა (მქს., პიროს., გელ. 19,5)
- გარემოქცევაჲ სიტყუათაჲ – τροπολογεῖσθαι (τροπολογέω) – (ბერძ. რიტორიკული გამოთქმა, ალეგორიული ინტერპრეტაცია) – რაოდენსა რას ძალ-უც მოზავებად, წვალებისა მის მათისა გარემოქცევითა სიტყუათაჲთა შეიწყნარებენ (ეპიფ. კვ., პას., თეოფ., H 601, 156I)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page