- უფლებაჲ (κυριότης) ითქუმის მფლობელობისათჳს (κῦριος) და სიმტკიცისა (κύριον) და საკუთრებისა (κυριεῦον) (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 12.2); – კუთვნილება – οἰκείωσις ἡ – რამეთუ ყოფასა მისსა, ესე იგი არს ღმრთეებრ შეგუამებასა, ბუნებითი და კეთილისა-მიმართი აქუნდა საკუთრება და ბოროტისა მიმართ უცხოყოფაჲ (მქს., პიროს., გელ. 28,38) (მქს., პიროს., ეფთ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.