ადგილი
- სავანე იქმნა გონებაჲ გუამოვნებით შეერთებულისა მისდა ღმრთეებისა (დამასკ., გარდ., 162, არს.); – λῆξις ἡ (ბერძნ. წილი, ხვედრი) – და ნეტარისა სავანისათა უუნივთოესად და უსაცნაურესად (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 1.4); ხოლო ღმერთ-მთავრობითთა მათ აღთქუმათა გალობანი და საკითხავნი გამოჩინებულ არიან ნეტართა მათ სავანეთა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.2); სავანეთა, რომელთა შინა საუკუნოდ დაიწესნენ საღმრთოდ მქონებელნი აღსასრულისანი (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.