- ხოლო ნეფთალიმის „სავსებაჲ სათნოყოფისაჲ“ სჳმმახოს ესრეთ თარგმნა: „მითუალულნი, რამეთუ სათნო[ყო]ფილნი“ (თტე., II სჯ. 45, გელ., A 1108, 146v); მამაჲ და სული წმიდაჲ არა რომლითა სიტყჳთა ეზიარნეს ჴორცთა სიტყჳსათა, თჳნიერ საღმრთოთა სასწაულთა მიერ ოდენ და სათნოყოფითა და განზრახვითა (დამასკ., გარდ., 175, არს.); მოივლინა ვითარცა კაცი, ხოლო უკუეთუ ვითარცა ღმერთიცა, რაჲ ესე? „სათნოყოფაჲ“ მამისაჲ მოვლინება-ყოფად ჰგონე (სტით., სომხ. წვალ., არს., I,10); აღდგა მამისა მიერ და ამაღლდა, არამედ თავისა თჳსისა აღმადგინებელობაჲცა და აღმამაღლებელობაჲ კუალად, იგინი – სათნოყოფისანი, ესენი – ჴელმწიფებისანი (სტით., სომხ. წვალ., არს., I,10)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page