სა სე სი სკ სმ სნ სო სპ სრ სტ სუ სფ სქ სწ სხ სჯ სჳ
საა საბ საგ სად საე სავ საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საო საპ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ საჰ საჴ

სარწმუნოება-ჲ

Gk. πίστις ἡ
 
სარწმუნოებაჲ არს გამოუძიებელად დაჯერებაჲ საქმეთაჲ (დამასკ., გარდ., ეფრ. 240) // საწრმუნოებაჲ არს გამოუწულილველი თანასათნო-ყოფაჲ (დამასკ., გარდ., 240, არს.); ამისთჳსცა სარწმუნოებაჲ იქმნების ნაცვლად გულისსიტყჳსა და მიაწევს თავსა თჳსსა ზეშთა სიტყჳსა და მიწთომისა ამის უკუე ჯერისათჳს (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 340v); საღმრთოჲ იგი სარწმუნოებაჲ იქმნების დამტკიცებით პყრობა და რწმუნება ამათისა დამამყარებელისა ჭეშმარიტებისა მორწმუნეთა მისთა შორის (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 7.4); გინა თუ ჯერ-არს ესრეთცა თქუმაჲ, ვითარმედ უსწავლელთა მათდა საიდუმლოთა შეერთებათა მიმართ და სარწმუნოებათა შეერთებული და შესრულებული (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.9); ხოლო მოუძლურებულ იყვნიან სარწმუნოებისა მიმართ ანუ მოქმედებისა კეთილთაჲსა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.35); ესე არს ყოვლად ბოროტ უძლურებაჲ და ვერ შემძლებელობაჲ და ჴუებულებაჲ ანუ მეცნიერებისაჲ გინა დაუვიწყებელისა მეცნიერებისაჲ, ანუ სარწმუნოებისაჲ, ანუ სურვილისაჲ, ანუ კეთილისა მოქმედებისაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.35); მაცხოვარმან კითხვისა თჳსისა მიერ ასწავა მოწაფეთა სარწმუნოებაჲ (ლეონ., ეპ., არს., 5, S 1463, 218v); და ცხად-ჰყოფენ სარწმუნოებასა სიტყუანი (თტე., ისუ. 2, გელ., A 1108, 151r); დაუტევნა და მოუხდა მტკიცედ მდგომარესა მას სიტყუასა სარწმუნოებისასა, რომელი-იგი არცა ერთითა რაჲთმე სიტყუათა შეწყობილებითა და ჴელოვნებათა შეთხზულებითა განმტკიცებულ-არს (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 340v); გარნა დაღათუ სარწმუნოებასა შინა ქრისტეანეთასა... (ლეონ., ეპ., არს., 2, S 1463, 217v); ანუ რაჲთა ყოვლისავე სიმრუმისაგან განწმიდოს სარწმუნოებაჲ ჩუენი (ლეონ., ეპ., არს., 5, S 1463, 218v); და რომელთა ექმნენ კეთილნი საქმენი, მართლითა სარწმუნოებითა წარვიდენ ცხორებად საუკუნოდ (მიქ., მრწ., ეფთ., 10, Jer. 151, 85v); ხოლო რომელთა ექმნენ ბოროტნი საქმენი და სარწმუნოებაჲ მართალი შეურაცხეყოს – სატანჯველად საუკუნოდ (მიქ., მრწ., ეფთ., 10, Jer. 151, 85v) // (თტე., მრწ., თეოფ., 10, Jer. 23, 341v); ხოლო მეძავი იყო რააბი, არამედ სარწმუნოებისა მიერ მაცხოარებასა მიემთხჳა (თტე., რუთ. 1, გელ., A 1108, 200v); სარწმუნოებით ვჰგონებ, თუ თავადსა მას ვხედავ ჴორცითა გამოჩინებულსა ღმერთსა და კაცთა თანა მოსრულსა (მიქ., მრწ., ეფთ., 14, Jer. 151, 86r) // (თტე., მრწ., თეოფ., 14, Jer. 23, 341v); მაგით განეწყვე სარწმუნოებითა, და სძლო (თტე., მსჯ. 13, გელ., A 1108, 182v); სიმართლისა მას სჯულსა სარწმუნოებით შეუდგეთ (გაბალ., ექუს., ანონ., 104)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9