- არამედ თჳთ მათი თჳსითა მიდრეკილებითა მართლად მყვანებელისა საღმრთოჲსა გზისაგან განვრდომილებაჲ საბრალობელ არს (არეოპ., ზეც., ეფრ., 9.3)
- საღმრთო-ჲ გონება-ჲ – θεῖος νοῦς ὁ – ვინაჲცა საღმრთოსა გონებასა ყოველივე უპყრიეს ყოველთა ზეშთააღმატებულითა მით მეცნიერებითა და ყოველთა მიზეზობითა ყოველთავე ცნობაჲ თავსა შორის თჳსსა პირველითგან აქუს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 7.2); რამეთუ არა თუ არსთა მიერ ისწავებს საღმრთოჲ იგი გონებაჲ მეცნიერებასა არსთასა, არამედ თავით თჳსით და თავსა შინა თჳსსა მიზეზ ყოფით წინაჲთვე (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 7.2); ამის მიზეზისათჳს სახელ-ედებოდა ზეცისა ძალ ყოველთა მათ საღმრთოთა გონებათა, ხოლო სერაფიმ და საყდარ და უფლება არასადა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 11.1); სამად განყოფილ არიან სიტყჳთა მითვე ზეშთა-სოფლიო-ბისაჲთა ყოველნივე იგი საღმრთონი გონებანი – არსებად და ძალად და მოქმედებად (არეოპ., ზეც., ეფრ., 11.2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page